Alt+Tab czyli przełączanie kontekstu

Alt+Tab czyli przełączanie kontekstu

Czy zdarzyła Ci się kiedyś sytuacja, w której tkwisz nad konkretnym projektem czy wyzwaniem i nie możesz ruszyć z miejsca? Utknąłeś w martwym punkcie i brakuje Ci pomysłu, siły i energii by z niego wyjść? Trudno jest wybrnąć, gdy mózg prowadzi nas ciągle tymi samymi, utartymi szlakami myślowymi. Twyla Tharp w The Creative Habit (więcej o książce możecie przeczytać w poprzednim wpisie) nazywa taki stan koleiną i jako rozwiązanie proponuje kwestionowanie założeń, co jest bardzo sensownym pomysłem. Jeszcze innym narzędziem jakie może przyjść nam z pomocą w takiej chwili jest metoda  “Alt+Tab”, czyli przełączanie kontekstu. Zdolności twórcze Metoda dotyczy ćwiczenia jednej z sześciu wymienianych przez Edwarda Nęckę zdolności twórczych, a mianowicie dokonywania skojarzeń. Pozostałe zdolności to: abstrahowanie, rozumowanie dedukcyjne, rozumowanie indukcyjne, myślenie metaforyczne i dokonywanie transformacji na obiektach lub ich wewnętrznych reprezentacjach. W kolejnych wpisach będziemy proponować ćwiczenia wspomagające rozwój tych zdolności. Klawisze Skąd wzięła się nazwa? Zapewne większość z nas, a nawet pokuszę się o stwierdzenie że wszyscy którzy czytają ten wpis, korzysta z komputera. Aby ułatwić sobie pracę, stosujemy różne skróty klawiaturowe. Jednym z nich jest właśnie kombinacja klawiszy Alt oraz Tab, która pozwala nam w szybki sposób przemieszczać się pomiędzy otwartymi oknami programów które aktualnie używamy. Alt+Tab pozwala nam zatem w łatwy sposób zmieniać kontekst – przechodzić z przeglądarki internetowej do klienta pocztowego, aplikacji do odtwarzania muzyki, kalendarza i wielu innych, bardziej specjalistycznych programów które pomagają nam w naszej codziennej pracy. W taki sam sposób możemy wspierać nasz mózg – zmiana kontekstu pozwola na odświeżenie umysłu, wyskoczenie z koleiny i wprowadzenie się na bardziej kreatywne tory. A te w łatwy sposób prowadzą nas do poszukiwanego rozwiązania....
InGenius – Silnik innowacji

InGenius – Silnik innowacji

Na podstawie swojego wieloletniego doświadczenia w nauczaniu kreatywności, innowacji i przedsiębiorczości na Uniwersytecie Stanforda, profesor Tina Seelig napisała książkę “InGenius”, w której stara się odpowiedzieć na pytania: “skąd się biorą pomysły?” oraz “co wpływa na naszą kreatywność?”. Tak powstał model “silnika innowacji”, który ukazuje sposób, w jaki myślimy o kreatywności i innowacji jako jednostki, zespoły czy organizacje. Model ten jest zbudowany jako wstęga Möbiusa, uwzględniając zarówno to, co dotyczy naszego wnętrza: nastawienie, wiedzę oraz wyobraźnię, jak i nasze otoczenie: zasoby, kulturę i środowisko. Wiedza dostarcza paliwa wyobraźni, wyobraźnia jest katalizatorem do przemiany wiedzy w pomysły, zaś nastawienie jest iskrą potrzebną do wprawienia silnika innowacji w ruch. Wyobraźnia Kreatywność w naturalny sposób wiąże się z wyobraźnią, wyobraźnia zaś potrzebuje właściwych pytań aby się rozwijać i podsuwać rozwiązania. Zamiast zamykających pytań typu “ile jest 5 + 5?” warto przeformułować pytanie: “jakie dwie liczby sumują się do 10?”, na które istnieje nieskończona liczba prawidłowych odpowiedzi. Wielkie odkrycia i zmiany, jak na przykład rewolucja kopernikańska, nie miałyby miejsca gdyby nie zadanie nowego kluczowego pytania. Tina proponuje kilka sposobów na ćwiczenie wyobraźni. Jednym z nich jest opowiadanie dowcipów, w którym istotą jest właśnie zmiana punktu widzenia. Innym jest łączenie ze sobą rzeczy które dotąd nie były powiązane i tworzenie z nich kombinacji. Jako przykład podaje japońską sztukę Chindōgu, która polega na tworzeniu rzeczy bezużytecznych, ale wyglądających na użyteczne. Kolejnym sposobem jest kwestionowanie założeń. Wiedza W motorze innowacji stworzonym przez Tinę Seelig wiedza jest zestawem narzędzi dla wyobraźni. Jednym ze sposobów zdobywania wiedzy jest uważność. Przez brak uważności tracimy możliwości dostrzegania zarówno problemów, które moglibyśmy rozwiązać, jak i samych rozwiązań. Nastawienie Aby zabrać się za...
30 kółek

30 kółek

Z ćwiczeniem “30 circles” spotkałam się na Uniwersytecie Stanforda, podczas zajęć z Prof. Billem Burnettem, autorem książki “Design Your Life”. Ćwiczenie samo w sobie dość banalne, ale sposób w jaki zostało przeprowadzone pozytywnie wpłynął na moje zaangażowanie w dalszą część wykładu na temat metodyki Design Thinking. Już od wejścia witała nas jazzująca muzyka, a profesor przechadzał się po sali. Czuć było, że cały wykład jest pewnym doświadczeniem, przez które mamy przejść, że każdy element jest istotny, a warunki zewnętrzne tak dobrane, aby stworzyć odpowiednią atmosferę i wywołać określony wpływ.

Prawo jazdy

Prawo jazdy

Historia rozpoczyna się w pewien ciepły, letni dzień, w który postanowiłam że już najwyższa pora zapisać się na kurs prawa jazdy. Nie myśląc wiele wybrałam się do najbliższej szkoły jazdy, którą mijałam po drodze na trening do klubu fitness. Przecież nie będę tracić czasu na dojazdy, jak mogę się uczyć tuż pod domem ;-) Zmotywowana, pełna energii podpisałam umowę i rozpoczęłam kurs.

Empatia w myśleniu projektowym

Empatia w myśleniu projektowym

Empatia to zdolność rozpoznawania emocji doświadczanych przez innych. Według Marshalla Rosenberga jest “to pełne szacunku rozumienie cudzych doświadczeń”. Empatia jest niezbędna do tego, by w centrum postawić ludzkie potrzeby i wartości, gdyż “wymaga skupienia całej uwagi na tym, co mówi drugi człowiek”. Dlatego też empatia jest podstawą dobrego projektu, ponieważ pozwala skupić się na potrzebach osób, dla których projektujesz rozwiązanie i przeanalizować otrzymaną od nich informację zwrotną.
Dlatego faza empatyzowania jest pierwszą z pięciu elementów składających się na proces design thinking.